Tło sprawy toczącej się przed TSUE C – 744/24

Przedmiotowa sprawa dotyczyła wzorca umownego PEKAO S.A., gdzie kredytobiorca złożył oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego i zakwestionował praktykę banku polegającą na naliczania odsetek od kredytowanych kosztów (a dokładnie od kredytowanej składki ubezpieczeniowej).

Wyrok TSUE w sprawie C – 744/24 miał zatem odpowiedzieć na dwie podstawowe kwestie:

po pierwsze –  dopuszczalność naliczania odsetki od prowizji czy składek ubezpieczeniowych, a dokładniej kredytowanych kosztów, które nie są udostępniane kredytobiorcy i jako takie nie mieszą się w pojęciu wypłacanej kwoty kredytu.

po drugie – jaki zakres obowiązku informacyjnego ciąży po stronie banku w kontekście tego co dokładnie stanowi podstawę naliczania odsetek.

Rozstrzygnięcie TSUE w sprawie C – 744/24 – zakaz liczenia odsetek od prowizji lub składki ubezpieczeniowej

Stanowisko TSUE w wyroku z dnia 23 kwietnia 2026 r. jest jednoznaczne. Bank nie może pobierać odsetek od kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z kredytem.

TSUE w uzasadnieniu wyroku wskazał, że podstawą oprocentowania może być wyłącznie wypłacona kwota kredytu przez którą należy rozumieć całkowitą kwotę kredytu, a więc kwotę jaką konsument otrzymuje „na rękę”.

Orzeczenie to jest spójne z dotychczasowym orzecznictwem TSUE, w którym wskazywano że wypłacona kwota kredytu w rozumieniu załącznika nr 4 do ustawy o kredycie konsumenckim odpowiada całkowitej kwocie kredytu. Ani bowiem całkowita kwota kredytu ani wypłacona kwota kredytu nie obejmuje kwot, które wchodzą w zakresie pojęcia całkowitego kosztu kredytu (prowizja czy też składka ubezpieczeniowa).

Zresztą o niedopuszczalności naliczania odsetek od kredytu – w tym w kontekście wyjaśnienia definicji całkowita kwota kredytu czy wypłacona kwota kredytu jako podstawa dotycząca stopy oprocentowania kredytu – pisaliśmy w artykule: „Wyrok TSUE C – 377/14 a niedopuszczalność naliczania odsetek od prowizji”.

Z uwagi na treść odpowiedzi na pytanie numer jeden, TSUE w ogóle nie pochylił się – siłą rzeczy – nad pytaniem dotyczącym zakresu obowiązku informacyjnego jaki miałby ciążyć po stronie banku w zakresie dotyczącym podstawy naliczania odsetek w danej umowie.

Warto mieć na uwadze, że część umów zawiera wprost informację że podstawą oprocentowania są objęte także kredytowane koszty (np. umowy PKO BP S.A.). Powinno to ułatwić argumentację w sprawie, a dotyczącą potencjalnych naruszeń w kontekście zakazu naliczania odsetek od kosztów kredytu. Bank bowiem nie będzie mógł się bronić tym, że oprocentowanie dotyczyło w rzeczywistości wyłącznie udostępnionej kwoty kredytu.

Wyrok TSUE C – 744/24 a sankcja kredytu darmowego

Komentowany wyrok nie oznacza automatyzmu w jakiejkolwiek sprawie dotyczącej sankcji kredytu darmowego. Oczywiście wzmacnia on znacząco argumentację w kwestii odnoszącej się do naliczania odsetek od kredytowanych kosztów, ale należy pamiętać że każda umowa musi być badana indywidualnie.

Przed wystąpieniem na drogę postępowania sądowego należy przede wszystkim zweryfikować czy dana umowa kwalifikuje się pod przepisy ustawy o kredycie konsumenckim oraz czy faktycznie doszło do naruszenia obowiązku informacyjnego, który uprawnia nas do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

Jeżeli posiadasz kredyt gotówkowy do kwoty 255.500 zł, który nie był zabezpieczony hipoteką, a od daty spłaty umowy nie upłynął rok czasu zapraszamy do bezpłatnej analizy. Przedstawimy potencjalne naruszenia, korzyści wynikające ze skorzystania z sankcji kredytu darmowego, a także koszty postępowania sądowego w sprawie sankcji kredytu darmowego.

Artykuł Wyrok TSUE C – 744/24 – zakaz naliczania odsetek od kredytowanych kosztów pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Przedmiotowa sprawa dotyczy umowy o kredyt konsolidacyjny zawartej z Alior Bank S.A. w 2024 r. Z uwagi na znajdujące się w umowie błędy, kredytobiorca złożył oświadczenie w przedmiocie skorzystania z sankcji kredytu darmowego, domagając się m.in. zwrotu uiszczonych na poczet umowy odsetek.

Przypomnijmy, że skutkiem sankcji kredytu darmowego jest spłata w ramach kredytu (albo pożyczki) wyłącznie udostępnionej kwoty kredytu, a więc bez jakichkolwiek odsetek czy innych kosztów (prowizji, składek ubezpieczeniowych).

Z kolei aby skorzystać z sankcji kredytu darmowego należy pamiętać o kilku kwestiach:

– kredyt (pożyczka) musi mieć charakter konsumencki;

– kwota kredytu (pożyczki) nie może przekroczyć kwoty 255 550 zł;

– od dnia całkowitej spłaty kredytu (pożyczki) nie upłynął rok czasu.

Oczywiście konieczne jest także wskazanie na konkretne uchybienia w umowie. W przedmiotowej sprawie – w ramach zawartej umowy kredytu konsolidacyjnego z Alior Bank S.A. – podniesiony został szereg naruszeń dotyczących m.in.:

– zaniżenia RRSO;

– nieprawidłowego oznaczenia całkowitej kwoty kredytu;

– czy też naliczania odsetek od kredytowanych kosztów.

Przedmiotowy nakaz zapłaty przeciwko Alior Bank S.A. w sprawie sankcji kredytu darmowego jest nieprawomocny, a bankowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu. Niemniej jest to wyraźny sygnał, że sankcja kredytu darmowego może w najbliższym czasie stanowić realne narzędzie prawne w walce o prawa konsumentów w Polsce.

Osoby zainteresowane sankcją kredytu darmowego zapraszamy do bezpłatnej, niewiążącej analizy umowy.

Sprawę prowadzi radca prawny Michał Śląski.

Artykuł Nakaz zapłaty przeciwko Alior Bank S.A. w sprawie sankcji kredytu darmowego pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Zagadnienia przedstawione przez Rzecznika Finansowego w sprawie sankcji kredytu darmowego

W wydanym stanowisko Rzecznik Finansowy odniósł się do m.in. następujących kwestii:

– Termin na wykonanie uprawnienia;

– Całkowita kwota kredytu;

– Oprocentowanie kredytu;

– Naliczanie odsetek od kosztów kredytu;

– Rzeczywista roczna stopa oprocentowania oraz całkowita kwota do zapłaty;

– Informacja o innych kosztach oraz warunki, na jakich koszy te mogą ulec zmianie;

– Odstąpienie od umowy;

– Przedterminowa spłata kredytu.

Istotność naruszenia a sankcja kredytu darmowego

W pierwszej części opracowania Rzecznik Finansowy zwrócił uwagę, iż w przypadku sankcji kredytu darmowego nie ma znaczenia zakres lub istotność naruszenia ani jego wpływ na interesy konsumenta jeżeli naruszenie to może podważyć możliwość oceny przez konsumenta zakresu jego zobowiązania (tak też – wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 13 lutego 2025 r. w sprawie C‑472/23).

W konsekwencji sankcja w postaci pozbawienia banku czy parabanku za naruszenie obowiązku informacyjnego (wpływającego na zdolność konsumenta do dokonania oceny zakresu jego zobowiązania) odsetek czy innych opłat jest sankcją proporcjonalną i to niezależnie od skali czy wagi naruszenia.

Termin na wykonanie uprawnienia w sprawach dotyczących sankcji kredytu darmowego

Zgodnie ze stanowiskiem Rzecznika Finansowego roczny termin na złożenie oświadczenia w przedmiocie sankcji kredytu darmowego, zaczyna biec od momentu, w którym obie strony wywiążą się z ciążących na nich obowiązków.

Więcej nt. niniejszego zagadnienia pisaliśmy w artykule: „Termin na złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego”, w którym wskazywaliśmy, że umowę o kredyt konsumencki uznaje się za wykonaną w dniu, w którym konsument spłacił ostatnią należność z tytułu tej umowy na rzecz kredytodawcy.

Całkowita kwota kredytu a sankcja kredytu darmowego

W niniejszej kwestii Rzecznik Finansowy wypowiedział się jednoznacznie, iż: „Do całkowitej kwoty kredytu nie mogą zostać wliczone opłaty za udzielenie kredytu, w tym opłaty, prowizja czy też odsetki. Wszystkie koszty związane z udzieleniem kredytu ponoszone przez konsumenta powinny zostać umieszczone jedynie w całkowitym koszcie kredytu”.

Argumentacja ta wynika m.in. z uzasadnienia wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie C-377/14.

Zarzut ten jest istotny także w kontekście zagadnienia naliczania odsetek od kosztów kredytu, albowiem w umowach kredytowych bardzo często – w ocenie prawników Kancelarii błędnie – banki obok całkowitej kwoty kredytu zestawiają tzw. kwotę kredytu (kwotę pożyczki), co może budzić uzasadnione wątpliwości odnośnie tego jak kwota zostaje faktycznie udostępniona konsumentowi. 

Omawiany zabieg również bardzo często prowadzi do sztucznego zaniżenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO), albowiem RRSO liczone jest od zawyżonej kwoty kredytu (kwoty pożyczki), a nie od całkowitej kwoty kredytu (kwoty wypłaty).

Stanowisko Rzecznika Finansowego w sprawie naliczania odsetek od kosztów kredytu

Zagadnienie dotyczące możliwości naliczania odsetek od kosztów kredytu (np. prowizji) jest jednym z bardziej kontrowersyjnych i nierozstrzygniętych w orzecznictwie. Rzecznik Finansowy wskazał, że w jego ocenie praktyka kredytodawców naliczania oprocentowania od kredytowanych kosztów kredytu nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach.

Zdaniem Rzecznika Finansowego naliczanie odsetek od kosztów kredytu jest niedopuszczalne, albowiem:

– odsetki są naliczane od kwoty która nie jest w rzeczywistości udostępniona konsumentowi, co stoi w sprzeczności z samą ideą odsetek kapitałowych, a przez to narusza dobre obyczaje;

– tego typu konstrukcja stanowi zastrzeżenie dodatkowego zysku dla kredytodawcy, w sposób nie znajdujący odzwierciedlenia w świadczeniu na rzecz kredytobiorców (pobierane jest bowiem oprocentowanie, a więc wynagrodzenie kredytodawcy, od kwoty, która nie jest pozostawiona do dyspozycji kredytobiorcy);

– prowadzi ono do sztucznego podniesienia kwoty kredytu oraz zaprezentowania bardziej korzystnego wskaźnika RRSO

O błędnej praktyce dotyczącej naliczania odsetek od prowizji pisaliśmy w artykułach: „Odsetki od prowizji a sankcja kredytu darmowego” oraz „Wyrok TSUE C – 377/14 a niedopuszczalność naliczania odsetek od prowizji”.

Wady w umowach kredytów oraz pożyczek dotyczące RRSO oraz całkowitej kwoty do zapłaty

W przedmiocie RRSO Rzecznik Finansowy zwrócił uwagę na kilka kwestii:

– braku możliwości wyrażenia RRSO poprzez przedział wskazujący na minimalną i maksymalną stopę oprocentowania

– obowiązku podania w umowie danych niezbędnych do obliczenia RRSO

– obowiązku wskazania w umowie niezbędnych założeń przyjętych do obliczenia RRSO w sposób jednoznaczny i umożliwiający konsumentowi ich weryfikację – co jest zbieżne ze stanowiskiem TSUE wyrażonym w wyroku z dnia 23 stycznia 2025 r. w sprawie C – 677/23.

Pozostałe zagadnienia analizowane przez Rzecznika Finansowego

Rzecznik Finansowy odnosił się również do kwestii takich jak: 1) Oprocentowanie kredytu; 2) Informacja o innych kosztach oraz warunki, na jakich koszy te mogą ulec zmianie; 3) Odstąpienie od umowy; 4) Przedterminowa spłata kredytu.

Z pełną treścią stanowiska Rzecznika Finansowego można zapoznać się tutaj. Wydany dokument może stanowić dodatkowy argument w sądzie (jako wniosek dowodowy).

Co najważniejsze stanowisko prezentowane przez Rzecznika Finansowego jest zbieżne z argumentacją prawną prawników Kancelarii przedstawianą w toku toczących się postępowań sądowych (dotyczących sankcji kredytu darmowego).

Pomoc prawna w sprawach dotyczących kredytów i pożyczek

Jako Kancelaria oferujemy kompleksowe wsparcie prawne w sprawach dotyczących sankcji kredytu darmowego (SKD). Zapraszamy do bezpłatnej, niewiążącej analizy celem weryfikacji czy Państwa umowa kwalifikuje się pod ewentualny proces sądowy. 

Artykuł Stanowisko Rzecznika Finansowego w sprawie sankcji kredytu darmowego pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Sankcja kredytu darmowego PKO BP S.A. to instytucja prawna, która daje kredytobiorcom realne narzędzie do odzyskania pieniędzy wpłaconych bankowi tytułem odsetek, prowizji i opłat dodatkowych. Sankcja kredytu darmowego PKO BP S.A. może być zastosowana, gdy bank naruszył przy zawieraniu umowy przepisy ustawy o kredycie konsumenckim. Skutek? Kredyt staje się de facto darmowy — do spłaty pozostaje wyłącznie pożyczony kapitał.

Na czym polega sankcja kredytu darmowego PKO BP S.A.?

Sankcja kredytu darmowego to uprawnienie konsumenta wynikające z art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. 2011 nr 126 poz. 715). Mechanizm jest prosty, jeżeli bank np. PKO Bank Polski S.A. naruszy określone obowiązki informacyjne lub formalne przy zawieraniu umowy kredytu konsumenckiego, kredytobiorca może złożyć pisemne oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Od tego momentu bank traci prawo do pobierania jakiegokolwiek wynagrodzenia za korzystanie z kapitału tj. odsetek, prowizji, opłat za ubezpieczenie kredytu, a nawet kosztów administracyjnych.

Sankcja kredytu darmowego działa w obu kierunkach:

• Na przyszłość — kolejne raty obejmują wyłącznie zwrot kapitału, co oznacza natychmiastowe i trwałe obniżenie miesięcznej raty.
• Wstecz — wszelkie koszty pobrane przez bank ponad kwotę kapitału stają się świadczeniem nienależnym i podlegają zwrotowi, w tym uiszczone dotychczas odsetki.

Instytucja sankcji kredytu darmowego ma charakter sankcji cywilnoprawnej. Jej celem jest zarówno ochrona konsumenta, jak i odstraszenie banków od stosowania nieprawidłowych praktyk. Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 21 kwietnia 2016 r. (C‑377/14) podkreślił, że sankcja kredytu darmowego musi być skuteczna i proporcjonalna, a krajowe sądy powinny stosować ją rygorystycznie wszędzie tam, gdzie doszło do naruszeń.

Jakie warunki musi spełniać kredyt, żeby możliwa była sankcja kredytu darmowego w PKO BP S.A.?

Sankcja kredytu darmowego w PKO BP S.A., tak samo jak w każdym innym banku, nie dotyczy każdej umowy. Ustawa o kredycie konsumenckim precyzyjnie wskazuje kryteria, które muszą być spełnione łącznie:

Kwota kredytu — całkowita kwota kredytu nie może przekraczać 255 550 zł (lub równowartości tej kwoty w walucie obcej). Kredyty powyżej tego limitu podlegają odrębnym regulacjom.

Data zawarcia umowy — sankcja kredytu darmowego obejmuje umowy zawarte po 17 grudnia 2011 r., tj. po wejściu w życie aktualnej ustawy o kredycie konsumenckim.

Cel konsumencki — środki z kredytu musiały zostać przeznaczone na cele prywatne, niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej ani zawodowej. Obejmuje to m.in. zakup sprzętu AGD/RTV, samochodu, remont mieszkania, wakacje, a także konsolidację wcześniejszych zobowiązań.

Brak zabezpieczenia hipotecznego — kredyty i pożyczki zabezpieczone hipoteką co do zasady wyłączone są z zakresu ustawy o kredycie konsumenckim. Wyjątek stanowi tzw. okres przejściowy (więcej w sekcji poświęconej kredytom hipotecznym).

Termin — oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego można złożyć najpóźniej rok od dnia całkowitego wykonania umowy przez obie jej strony. Po upływie tego terminu roszczenie wygasa.

Kredyt może być aktywny (w trakcie spłaty) albo już w całości spłacony — w obu przypadkach sankcja kredytu darmowego pozostaje dostępna, o ile nie minął rok od całkowitego rozliczenia umowy.

Jakie błędy i nieprawidłowości w umowie dają podstawę do sankcji kredytu darmowego?

Ustawa o kredycie konsumenckim nakłada na banki szeroki katalog obowiązków informacyjnych i formalnych. W umowach zawieranych przez banki identyfikowane były do tej pory następujące naruszenia:

Błędne lub niejasne wskazanie RRSO — rzeczywista roczna stopa oprocentowania musi być obliczona według ściśle określonego wzoru i uwzględniać wszystkie koszty kredytu. Rozbieżność między RRSO podanym w umowie a wartością wynikającą z rzeczywistych kosztów to jeden z najczęstszych błędów ujawnianych podczas analizy umów pod kątem sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A., ale też konkurencji.

Naliczanie odsetek od prowizji — bank pobiera odsetki od całkowitej kwoty wskazanej w umowie, w tym od prowizji, która jest wliczona w saldo kredytu, zamiast naliczać je wyłącznie od kwoty faktycznie wypłaconej kredytobiorcy (całkowitej kwoty kredytu). Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z 8 listopada 2024 r. (sygn. V CA 3480/23) wprost wskazał: bank pobierając odsetki powinien naliczać je od kwoty udostępnionej kredytobiorcy, a nie od sumy obejmującej skredytowane koszty.

Błędne obliczenie pozaodsetkowych kosztów kredytu — prowizje, składki ubezpieczeniowe, opłaty administracyjne muszą być precyzyjnie wskazane i nie mogą przekraczać ustawowych limitów (po 18 grudnia 2022 r. — maksymalnie 45% całkowitej kwoty kredytu). Niezgodności w tym zakresie mogą być jedną z głównych podstaw sankcji kredytu darmowego w PKO BP S.A.

Niekompletny lub nieczytelny formularz informacyjny — bank ma obowiązek doręczyć kredytobiorcy formularz informacyjny przed zawarciem umowy. Brak tego dokumentu, jego niekompletność lub nieczytelność stanowi samodzielną podstawę do zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Brak lub błędne informacje o prawie do odstąpienia od umowy — konsument musi zostać pouczony o 14-dniowym prawie do odstąpienia, a pouczenie musi zawierać precyzyjny opis procedury i skutków skorzystania z tego prawa.

Różnica między kwotą wskazaną w umowie a kwotą faktycznie wypłaconą — jeżeli umowa opiewa na 50 000 zł, a na konto kredytobiorcy wpłynęło np. 47 500 zł (ponieważ prowizja i ubezpieczenie zostały skredytowane), niezgodność ta może kwalifikować umowę do sankcji kredytu darmowego.

Nieprawidłowe lub niepełne zasady wcześniejszej spłaty — ustawa wymaga precyzyjnego opisania warunków przedterminowego rozliczenia kredytu i proporcjonalnego zwrotu kosztów. Braki w tym zakresie również stanowią podstawę sankcji kredytu darmowego w PKO BP S.A.

Jakie zapisy znajdują się w umowach PKO BP S.A.?

W umowach PKP BP S.A. podstawowe informacje znajdują się co do zasady na pierwszej stronie (oczywiście w zależności od daty zawarcia umowy, numeracja jak i treść niektórych zapisów może być różna).

I tak w § 1 ust. 1 – 2 mamy zapisy, które odnoszą się do kwoty kredytu (pożyczki) oraz całkowitej kwoty kredytu (pożyczki), a także kosztów związanych z udzieleniem kredytu (pożyczki). Ust. 4 – 6 stanowią o całkowitym koszcie kredytu (pożyczki) oraz całkowitej kwocie do zapłaty.

Następnie w § 1 ust. 7 mamy podaną wysokość RRSO.

Czy w umowie PKO BP S.A. znajdują się potencjalne naruszenia pod kątem sankcji kredytu darmowego?

W ocenie Kancelarii potencjalnym kluczowym naruszeniem może być nieprawidłowe oznaczenie RRSO, a dokładniej jego zaniżenie (bądź też błędna wysokość na skutek nieprawidłowego naliczania odsetek od pozaodsetkowych kosztów). Jeżeli wylicząc RRSO bank jako tzw. kwotę wypłaty – błędnie o czym wypowiedział się TSUE w wyroku z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie  C – 377/14 – przyjmował całkowitą kwotę kredytu powiększoną o kredytowane koszty (prowizję, składki ubezpieczeniowe) to mamy do czynienia z zaniżeniem RRSO, co skutkuje nieprawidłowym przedstawieniem oferty kredytu (pożyczki) jako atrakcyjniejszej.

Kolejnym potencjalnym naruszeniem jest mylące opisanie przez bank kwoty kredytu (pożyczki) oraz całkowitej kwoty kredytu (pożyczki). Ustawa o kredycie konsumenckim nie zawiera jakiejkolwiek definicji kwoty kredytu (pożyczki). Taka konstrukcja umowy może wprowadzać konsumenta w błąd w zakresie tego jaką faktycznie otrzymuje on kwotę (jaka kwota jest mu udostępniana). W zakresie niniejszej praktyki zadane zostały pytania prejudycjalne to TSUE.

Zwrócić także należy uwagę na zapisy odnoszące się do całkowitego kosztu kredytu (pożyczki). Starsze wersje umowy (np. z 2017 r.) zawierają wyłącznie informację o całkowitym koszcie kredytu (pożyczki). Nowsze wzorce zawierają informację o wysokości odsetek za cały okres kredytowania – bez jednak wzmianki jaka jest wysokość odsetek od kredytowanych kosztów (np. prowizji). Tak skonstruowane zapisy mogą budzić wątpliwości w kontekście spełnienia przez bank obowiązków informacyjnych.

Inną kwestią jest naliczenia odsetek od kredytowanych kosztów. Bank bowiem jako podstawę oprocentowania przyjmuje kwotę kredytu (pożyczki), a więc całkowitą kwotę kredytu (pożyczki) powiększoną o wspomniane koszty. Ponownie taka konstrukcja budzi wątpliwości – w kontekście tego czy można naliczać odsetki od kosztów kredytu (pożyczki), o czym pisaliśmy w artykule: „Odsetki od prowizji a sankcja kredytu darmowego”.

Jak wygląda procedura sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A. — jak złożyć oświadczenie?

Dochodzenie sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A., tak samo jak w konkurencyjnych bankach, przebiega etapowo. Każdy krok ma znaczenie prawne i powinien być przeprowadzony starannie, najlepiej z pomocą pełnomocnika.

Etap I — analiza umowy kredytowej oraz uzyskanie zaświadczenia przedstawiającego historię spłaty kredytu

Podstawą całego procesu jest szczegółowe przeanalizowanie dokumentacji: umowy kredytowej, aneksów, harmonogramu spłat, formularza informacyjnego i wyciągów bankowych. Na tym etapie identyfikuje się konkretne naruszenia ustawy, które stanowią podstawę oświadczenia. Analiza powinna wskazywać nie tylko fakt naruszenia, ale i jego wpływ na ukształtowanie kosztów kredytu.

Etap II — złożenie oświadczenia o sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A.

Oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego w PKO BP S.A. składa się na piśmie bezpośrednio do PKO BP S.A. Dokument musi zawierać: dane kredytobiorcy, dane umowy (numer, data zawarcia), wskazanie konkretnych naruszeń wraz z podstawą prawną (art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim) oraz żądanie kredytobiorcy. Oświadczenie należy wysłać listem poleconym z potwierdzeniem odbioru lub złożyć osobiście w oddziale banku, odbierając stempel na kopii. Bank ma 30 dni na ustosunkowanie się do żądania.

Etap III — wezwanie do zapłaty

Jeśli PKO BP S.A. odmawia uznania roszczenia lub milczy. Kolejnym krokiem jest wówczas formalne wezwanie do zapłaty — precyzujące żądaną kwotę zwrotu poniesionych kosztów i wyznaczające termin dobrowolnego spełnienia świadczenia. Wezwanie jest wymagane jako dowód przedsądowej próby ugodowego rozwiązania sporu.

Etap IV — postępowanie sądowe

Jeżeli bank nie spełni żądań w terminie wskazanym w wezwaniu, kredytobiorca składa pozew. Postępowanie obejmuje wymianę pism procesowych, analizę dokumentów kredytowych, w części spraw — opinię biegłego z zakresu finansów lub rachunkowości. Czas trwania postępowania wynosi zazwyczaj od kilkunastu miesięcy do dwóch lat w zależności od obciążenia sądu. Wyroki kończące postępowanie pierwszo-instancyjne są w większości zaskarżane przez banki, co wydłuża proces.

Co można odzyskać dzięki sankcji kredytu darmowego w PKO BP S.A.?

Skuteczne zastosowanie sankcji kredytu darmowego oznacza, że kredytobiorca zwraca bankowi wyłącznie pożyczony kapitał. Wszystkie kwoty wpłacone ponad kapitał stają się świadczeniem nienależnym i podlegają zwrotowi. W praktyce chodzi o:

• odsetki umowne — naliczane przez cały okres kredytowania od kwoty zadłużenia,
• prowizję za udzielenie kredytu — jednorazowa opłata pobierana z góry lub wliczana w saldo kredytu,
• składki ubezpieczeniowe — ubezpieczenie na życie, ubezpieczenie od utraty pracy, ubezpieczenie pomostowe itp.,
• opłaty przygotowawcze i administracyjne — opłaty za rozpatrzenie wniosku, prowadzenie rachunku kredytowego, wydanie zaświadczeń.

Konkretna kwota do odzyskania zależy od parametrów kredytu — jego wysokości, okresu kredytowania i struktury kosztów. Przy kredycie gotówkowym na 50 000 zł zawartym na 5 lat z prowizją 10% i oprocentowaniem 12% rocznie oszczędność wynikająca z sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A. może wynosić od 15 000 do 30 000 zł. Przy większych kredytach konsolidacyjnych lub długoterminowych suma możliwa do odzyskania regularnie przekracza 50 000 zł.

Dla kredytów już spłaconych korzyść jest szczególnie wyraźna — ponieważ bank zdążył pobrać wszystkie koszty, cała nadpłata ponad kapitał wraca do kredytobiorcy jednorazowo.

Sankcja kredytu darmowego a kredyt hipoteczny

Co do zasady sankcja kredytu darmowego dotyczy wyłącznie kredytów konsumenckich. Kredyty hipoteczne udzielane od 22 lipca 2017 r. reguluje odrębna ustawa o kredycie hipotecznym i sankcja kredytu darmowego nie ma do nich zastosowania.

Wyjątek obejmuje jednak tzw. kredyty hipoteczne z okresu przejściowego — zawarte między 19 grudnia 2011 r. a 21 lipca 2017 r. W tym czasie obowiązywała już ustawa o kredycie konsumenckim, a ustawa o kredycie hipotecznym jeszcze nie weszła w życie. Sądy — w tym Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 9 lutego 2022 r. (sygn. V ACa 349/21) — potwierdziły, że takie kredyty mogą podlegać SKD, pod warunkiem że ich kwota nie przekraczała 255 550 zł.

W praktyce oznacza to, że klienci PKO BP S.A., którzy zaciągnęli kredyt hipoteczny na zakup mieszkania lub domu w latach 2012–2017, mogą sprawdzić, czy ich umowa nie kwalifikuje się do sankcji kredytu darmowego— zwłaszcza jeżeli jej wartość mieściła się w ustawowym limicie. Warunek rocznego terminu od wykonania umowy obowiązuje tak samo jak przy kredytach konsumenckich.

Sankcja kredytu darmowego dla kredytów spłaconych — wcześniejsza spłata a zwrot kosztów

Wielu kredytobiorców, którzy spłacili kredyt przed terminem lub w całości uregulowali zobowiązanie, jest przekonanych, że stracili możliwość dochodzenia roszczeń z tytułu sankcji kredytu darmowego. To błędne przekonanie — ustawa o kredycie konsumenckim wprost przyznaje prawa ochronne również osobom, które już nie spłacają rat.

Dwa odrębne mechanizmy mają tu znaczenie:

1. Prawo do proporcjonalnego zwrotu kosztów przy wcześniejszej spłacie (art. 49 ustawy) — każdy kredytobiorca, który spłacił kredyt przed terminem, ma prawo do proporcjonalnego zwrotu prowizji, składek ubezpieczeniowych i innych kosztów rozłożonych w czasie. Prawo to obowiązuje niezależnie od sankcji kredytu darmowego i dotyczy wszystkich kredytów konsumenckich. Banki nagminnie nie zwracały tych kwot automatycznie — zwłaszcza przed wyrokiem TSUE z 11 września 2019 r. (C-383/18, sprawa Lexitor), który tę praktykę zakwestionował. Jeśli Twoja umowa nie została do tej pory rozliczona to można skorzystać z sankcji kredytu darmowego w PKO BP S.A. i dochodzić zwrotu tych kwot.
2. Sankcja kredytu darmowego dla kredytów już spłaconych — jeżeli w umowie PKO BP S.A. znajdowały się naruszenia kwalifikujące do sankcji, kredytobiorca może złożyć oświadczenie o sankcji kredytu darmowego jeszcze przez rok od daty całkowitego rozliczenia umowy przez bank. Po upływie tego terminu roszczenie wygasa definitywnie.

Dla kredytobiorców ze spłaconymi zobowiązaniami sankcja kredytu darmowego jest często korzystniejsza niż roszczenie z art. 49 — obejmuje całość kosztów, a nie tylko ich proporcjonalną część.

Jak egzekwować sankcję kredytu darmowego w PKO BP S.A.?

PKO Bank Polski S.A. to największy bank komercyjny w Polsce, dysponujący rozbudowanymi działami prawnymi. Z tego względu kluczową rolę odgrywa profesjonalna kancelaria specjalizująca się w sprawach sankcji kredytu darmowego. Przed wyborem pełnomocnika warto zwrócić uwagę na:

• doświadczenie w sprawach z bankami dotyczących sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A.,
• dostęp do orzeczeń z konkretnych spraw i możliwość ich weryfikacji,
• model wynagrodzenia — wiele kancelarii przyjmuje sprawy na zasadzie modelu mieszanego – opartego o wynagrodzenia ryczałtowe oraz „success fee”.

Samodzielne złożenie oświadczenia o sankcji kredytu darmowego w PKO BP S.A. jest możliwe i prawnie skuteczne, jednak bez znajomości aktualnego orzecznictwa i doświadczenia w tworzeniu pism procesowych szanse na wygraną w sądzie są istotnie niższe. Bank może podnosić zarzuty formalne (np. nieskuteczność oświadczenia z powodu braków formalnych) lub merytoryczne (np. kwestionowanie istnienia naruszenia), których samodzielna refutacja jest trudna bez specjalistycznej wiedzy prawniczej.

Kredytobiorcy, którzy chcą sprawdzić, czy ich umowa z PKO BP S.A. kwalifikuje się do sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A., powinni przygotować kompletną dokumentację: umowę kredytu z załącznikami, aneksy, harmonogram spłat, wyciągi bankowe i ewentualną korespondencję z bankiem — i udostępnić ją do bezpłatnej wstępnej analizy.

Co zrobić, gdy PKO BP S.A. odmawia uznania sankcji kredytu darmowego?

Odmowa banku to scenariusz, z którym mierzy się duże grono kredytobiorców dochodzących sankcji kredytu darmowego PKO BP S.A. Odmowa nie oznacza jednak końca drogi.

Krok 1 — analiza treści odmowy. Odpowiedź banku warto potraktować jako dokument procesowy. Bank najczęściej kwestionować będzie samo istnienie naruszenia, skuteczność złożonego oświadczenia lub wskazuje na upływ terminu prekluzyjnego. Każdy z tych argumentów można obalić — pod warunkiem, że oświadczenie zostało złożone prawidłowo, a dokumentacja jest kompletna.

Krok 2 — ponowne wezwanie do zapłaty. Po odmowie banku kieruje się formalne przedsądowe wezwanie do zapłaty, precyzujące żądaną kwotę i podstawę prawną roszczenia. Wezwanie wyznacza bankowi termin — zwykle 14–30 dni — na dobrowolne spełnienie świadczenia. Dokument ten jest wymagany przez sądy jako dowód podjęcia próby polubownego rozwiązania sporu.

Krok 3 — postępowanie sądowe. Jeżeli bank nie reaguje na wezwanie lub podtrzymuje odmowę, sprawa kierowana jest do sądu. Pozew powinien zawierać szczegółowe wskazanie naruszeń ustawy, wyliczenie żądanej kwoty oraz powołanie się na aktualne orzecznictwo — w tym wyroki SO w Warszawie i orzeczenia TSUE potwierdzające zasadność sankcji kredytu darmowego.

Krok 4 — egzekucja wyroku. Prawomocny wyrok zasądzający zwrot kosztów kredytu jest tytułem egzekucyjnym. Komornik może zająć środki na rachunkach bankowych PKO BP S.A., a bank ma obowiązek zwrócić zasądzoną kwotę wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wymagalności roszczenia.

Osoby zainteresowane weryfikacją umowy zawartej z PKO BP S.A. pod kątem możliwości skorzystania z sankcji kredytu darmowego, zapraszamy do bezpłatnej analizy umowy oraz symulacji potencjalnych korzyści.

Artykuł Sankcja kredytu darmowego w PKO BP S.A. — jak odzyskać odsetki i prowizje z umowy kredytowej? pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Sankcja kredytu darmowego (w skrócie: SKD) to uprawnienie konsumenta uregulowane w art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. Przepis ten stanowi, że jeżeli kredytodawca w chwili zawierania umowy naruszył obowiązki informacyjne lub formalne nałożone przez ustawę, kredytobiorca może złożyć pisemne oświadczenie, na mocy którego kredyt staje się nieoprocentowany i pozbawiony wszelkich dodatkowych kosztów. W praktyce oznacza to, że kredytobiorca zwraca bankowi wyłącznie kwotę, którą faktycznie pożyczył – bez odsetek, bez prowizji, bez opłat za ubezpieczenie. Jeśli takie koszty zostały już zapłacone, bank jest zobowiązany je zwrócić. Jak pokazują przykłady z umów kredytowych, które przedstawiamy poniżej, sankcja kredytu darmowego w Banku Millennium występuje i odnoś się do dużego grona umów.

Kiedy można skorzystać z sankcji kredytu darmowego w Banku Millennium?

Nie każda umowa kredytowa z Bankiem Millennium automatycznie kwalifikuje się do zastosowania SKD. Aby oświadczenie było skuteczne, muszą zostać spełnione określone warunki określone w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.

Warunki dotyczące umowy:

• Umowa musi dotyczyć kredytu konsumenckiego zawartego po 18 grudnia 2011 r.
• Kwota kredytu nie może przekraczać 255 550 zł.
• Środki nie mogły zostać przeznaczone na działalność gospodarczą.
• Kredyt nie może być zabezpieczony hipoteką.

Warto podkreślić, że sankcja kredytu darmowego nie ogranicza się wyłącznie do klasycznych kredytów gotówkowych. Sankcja obejmuje wszystkie produkty kwalifikowane jako kredyt konsumencki – kredyty ratalne, odnawialne linie kredytowe, a w określonych przypadkach również karty kredytowe – o ile spełniają powyższe warunki kwotowe i podmiotowe. Poza zakresem pozostają natomiast kredyty hipoteczne oraz finansowanie udzielone na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Warunki dotyczące terminu:

Oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego w Banku Millenium, tak jak w każdym innym banku, można złożyć w trakcie trwania umowy lub po jej zakończeniu – jednak nie później niż rok od dnia wykonania umowy. Każdy miesiąc zwłoki zmniejsza szanse na skuteczne działanie, dlatego nie warto odkładać analizy umowy.

Warunki dotyczące naruszeń:

Kluczowe jest wykazanie, że Bank Millennium dopuścił się konkretnych naruszeń ustawy o kredycie konsumenckim. To na tym etapie niezbędna jest analiza prawna umowy – błędy bywają dobrze ukryte w zapisach, które na pierwszy rzut oka wyglądają standardowo.

Jakie wady prawne może zawierać umowa kredytowa Banku Millennium?

Analiza umów kredytowych przeprowadzana przez prawników wielokrotnie ujawniała powtarzające się uchybienia. Poniżej najczęstsze z nich.

Błędy w Rzeczywistej Rocznej Stopie Oprocentowania (RRSO)

RRSO to wskaźnik, który w sposób zbiorczy przedstawia faktyczny koszt kredytu w skali roku. Ustawa wymaga, aby był on wyliczony prawidłowo i podany w sposób czytelny. Tymczasem w wielu umowach RRSO może być zaburzone – najczęściej dlatego, że bank nie uwzględnił w obliczeniach wszystkich składników kosztu kredytu bądź też naliczał odsetki od prowizji lub składki ubezpieczeniowej. Zaburzenie RRSO wprowadza kredytobiorcę w błąd co do rzeczywistej opłacalności finansowania i może stanowić samodzielną podstawę do zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Zawyżone lub błędnie obliczone pozaodsetkowe koszty kredytu

Od 18 grudnia 2022 r. maksymalna wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego wynosi 45% całkowitej kwoty kredytu. Wcześniejsze przepisy również przewidywały limity, choć na innych poziomach. Jeżeli bank naliczył prowizję, opłatę przygotowawczą lub koszty ubezpieczenia powyżej dopuszczalnego pułapu, mamy do czynienia z naruszeniem, które kwalifikuje umowę do objęcia sankcją.

Kredytowanie kosztów – odsetki od prowizji

Praktyka doliczania prowizji do kwoty kapitału, a następnie naliczania odsetek od całości (a więc również od prowizji) jest szczególnie dotkliwa finansowo dla kredytobiorcy. Co istotne, wiele umów nie informowało o tym mechanizmie w sposób jasny i zrozumiały. Brak transparentnej informacji, że klient faktycznie płaci odsetki od pożyczonych kosztów kredytu, stanowi poważne naruszenie obowiązków informacyjnych banku.

Różnica między kwotą na umowie a kwotą faktycznie wypłaconą

Bank miał obowiązek wypłacić kredytobiorcy dokładnie taką kwotę, jaka widnieje w umowie. Jeżeli część środków zatrzymał jako prowizję lub potrącił inne opłaty, a w umowie wskazał kwotę brutto jako „kwotę kredytu” bez wyraźnego rozróżnienia, dochodzi do niezgodności między dokumentem a rzeczywistością. Nawet pozornie drobna rozbieżność może stanowić podstawę do dochodzenia sankcji.

Niejasne zasady oprocentowania i brak informacji o wskaźniku referencyjnym

Umowy kredytowe zmiennego oprocentowania powinny jasno opisywać, w jaki sposób ustalana jest stopa procentowa – z powołaniem na konkretny wskaźnik referencyjny (np. WIBOR) oraz z wyjaśnieniem warunków jego zmiany. Ogólnikowe zapisy w stylu „oprocentowanie może ulec zmianie w przypadku zmiany warunków rynkowych” nie spełniają ustawowego wymogu precyzji i są podstawą do kwestionowania umowy.

Braki w informacjach o prawie do odstąpienia lub wcześniejszej spłaty

Ustawa nakłada na bank obowiązek poinformowania kredytobiorcy m.in. o prawie do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni oraz o warunkach wcześniejszej spłaty. Jeżeli te informacje w umowie w ogóle nie figurują, są nieprecyzyjne lub mylące, otwiera się kolejna droga do zastosowania sankcji kredytu darmowego Bank Millenium.

Faktyczne zapisy w umowie pożyczki gotówkowej Banku Millennium

W umowie pożyczki gotówkowej Banku Millennium (numeracja można być inna) w § 5 znajdują się parametry pożyczki. Znajduje się tam informacja o całkowitej kwocie pożyczki jak i kwocie do wypłaty na podstawie umowy (kwocie pożyczki powiększonej o kredytowane koszty, tj. prowizję oraz składkę z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia).

W dalszej części umowy (§ 5 ust. 7) mamy informację o RRSO oraz o koszcie pożyczki (§ 6), w tym informację o łącznej kwocie odsetek oraz całkowitym koszcie pożyczki.

Potencjalne naruszenia w umowie Banku Millennium

Pierwszym naruszeniem o jakim możemy mówić w ramach komentowanej umowy to nieprawidłowe oznaczenie całkowitej kwoty pożyczki. Bank wprowadza bowiem dwie różne wartości związane z kwotą pożyczki. Na samym początku umowy mamy ustaloną całkowitą kwotę pożyczki. W dalszej części mamy kwotę do wypłaty (całkowitą kwotę pożyczki powiększoną o kredytowane koszty).

Z kolei formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego w pkt 2 (opis głównych cech kredytu) posługuje się wyłącznie pojęciem całkowitej kwoty kredytu, a nie bliżej nieokreślonym pojęciem kwota kredytu (pożyczki). Umowa winna w sposób nie budzący wątpliwości rozróżniać całkowitą kwotę kredytu (pożyczki) od całkowitych kosztów kredytu (pożyczki).

Zgodnie bowiem z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 kwietnia 2016 r., C – 377/14, całkowita kwota kredytu nie może obejmować żadnych kwot należących do całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta (koszty administracyjne, odsetki, opłata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieść konsument – pkt 85 – 86 niniejszego wyroku).

Kolejnym potencjalnym naruszeniem jest możliwe zaniżenie RRSO poprzez włączenie do całkowitej kwoty pożyczki prowizji oraz składki ubezpieczeniowej, zawyżenie tym samym podstawy RRSO i w konsekwencji zaniżenie jego wartości procentowej. Prowizji oraz składka ubezpieczeniowa winny być ujęte wyłącznie w całkowitym koszcie pożyczki.

Dość interesującą kwestią jest ujęcie składki ubezpieczeniowej zarówno w ramach całkowitej kwoty pożyczki (w ramach podstawy wyliczenia RRSO) jak i całkowitego kosztu pożyczki. Treść bowiem § 9 umowy sugeruje, że ubezpieczenie ma charakter dobrowolny – w takim wariancie składka nie stanowi kosztu pożyczki. Z kolei bank „traktuje” składkę ubezpieczeniową z jednej strony jako część całkowitej kwoty pożyczki, a z drugiej jako część kosztu pożyczki.

Tym samym mamy do czynienia z błędnym oznaczeniem całkowitego kosztu kredytu.

Jednym z kolejnych potencjalnych naruszeń jest naliczanie oprocentowania nie od faktycznie udostępnionej kwoty pożyczki (całkowitej kwoty pożyczki), a od kwoty pożyczki (sumy całkowitej kwoty pożyczki i pozaodsetkowych kosztów).

Jakie korzyści daje sankcja kredytu darmowego?

Skuteczne zastosowanie sankcja kredytu darmowego przekłada się na wymierne, konkretne korzyści finansowe.

Zwrot zapłaconych kosztów kredytu. W przypadku skorzystania z sankcji kredytu darmowego konsument zwraca do banku tylko i wyłącznie otrzymaną kwotę kredytu (pożyczki). Nie ma zatem obowiązku zwrotu odsetek oraz innych kosztów (takich jak prowizja czy składka ubezpieczeniowa).

Darmowa spłata pozostałego salda. Od momentu skutecznego złożenia oświadczenia bank traci prawo do naliczania jakichkolwiek kosztów. Kredytobiorca spłaca wyłącznie pożyczony kapitał – rata ulega istotnemu obniżeniu.

Odsetki ustawowe za opóźnienie. Od chwili wezwania banku do zapłaty naliczają się odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty dochodzonego zwrotu, co dodatkowo powiększa roszczenie.

Skrócenie okresu spłaty. Odzyskane środki można przeznaczyć na wcześniejszą spłatę kredytu, kończąc zobowiązanie szybciej i bez ponoszenia dodatkowych kosztów z tego tytułu.

Przykład: kredytobiorca zaciągnął w Banku Millennium kredyt na kwotę 50 000 zł, a całkowity koszt kredytu wyniósł 66 000 zł. Po skutecznym zastosowaniu sankcji kredytu darmowego bank zwraca wszystkie dotychczas zapłacone odsetki i prowizje, a pozostałe raty obejmują wyłącznie spłatę niespłaconej części kapitału. Łączna oszczędność to potencjalnie kilkanaście tysięcy złotych.

Jak odzyskać pieniądze od Banku Millennium? Proces krok po kroku

Procedura dochodzenia sankcji kredytu darmowego przebiega etapowo. Każdy etap ma znaczenie dla skuteczności całego roszczenia.

Krok 1: Analiza umowy kredytowej

To fundament całego procesu. Umowę kredytową, regulamin, harmonogram spłat i wszelkie aneksy należy poddać szczegółowej analizie prawnej pod kątem naruszeń ustawy o kredycie konsumenckim. Nie wystarczy przeczytać umowę – niezbędna jest znajomość orzecznictwa i praktyki sądowej, by poprawnie zidentyfikować te zapisy, które faktycznie otwierają drogę do sankcja kredytu darmowego. Banki dbają o to, by naruszenia nie były oczywiste.

Krok 2: Sporządzenie oświadczenia o skorzystaniu z SKD

Oświadczenie to dokument prawny, który musi zawierać dane kredytobiorcy, numer umowy, datę jej zawarcia, podstawę prawną (art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim) oraz precyzyjne wskazanie naruszeń, na które się powołujemy. Skuteczność oświadczenia zależy od jakości argumentacji – banki regularnie odrzucają wnioski ogólnikowe lub źle udokumentowane.

Krok 3: Złożenie oświadczenia do banku

Oświadczenie należy przekazać Bankowi Millennium w formie pisemnej, najlepiej listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Bank ma 30 dni na odpowiedź. Warto zachować dowód nadania i ewentualną odpowiedź banku – będą potrzebne na dalszych etapach.

Krok 4: Wezwanie do zapłaty

Jeżeli bank odmówi uznania oświadczenia lub nie odpowie w terminie, kolejnym krokiem jest formalne wezwanie do zapłaty. Od momentu jego doręczenia zaczynają biec odsetki ustawowe za opóźnienie.

Krok 5: Postępowanie sądowe

Banki odmowę uznania sankcji kredytu darmowego traktują jako politykę, nie wyjątek. Sprawa trafia wówczas do sądu. Wyroki polskich sądów powszechnych, wspierane orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, coraz konsekwentniej przyznają rację kredytobiorcom. Kluczowe jest profesjonalne przygotowanie pozwu i dalsze prowadzenie sprawy przez specjalistę.

Dlaczego warto powierzyć sprawę CST Kancelarii?

Sankcja kredytu darmowego w Bank Millennium to jeden z tych obszarów, w którym szczegóły przesądzają o wyniku sprawy. Każda umowa jest inna, każdy błąd wymaga innego uzasadnienia, a banki dysponują rozbudowanymi działami prawnymi. CST Kancelaria specjalizuje się w sporach z instytucjami finansowymi i reprezentuje kredytobiorców na każdym etapie dochodzenia roszczeń – od analizy dokumentacji po postępowanie sądowe.

Bezpłatna analiza umowy. Pierwszym krokiem jest zawsze ocena, czy konkretna umowa z Bankiem Millennium kwalifikuje się do zastosowania sankcji kredytu darmowego. CST Kancelaria przeprowadza tę analizę bez kosztów wstępnych, co pozwala realnie ocenić szanse przed podjęciem jakichkolwiek zobowiązań.

Kompleksowa obsługa. Kancelaria przejmuje cały proces: od sporządzenia precyzyjnego oświadczenia SKD, przez korespondencję z bankiem, aż po reprezentację przed sądem. Klient nie musi samodzielnie śledzić terminów ani orientować się w zawiłościach proceduralnych.

Doświadczenie w sporach z bankami. Skuteczność w sprawach sankcji kredytu darmowego zależy od znajomości linii orzeczniczej i umiejętności konstruowania argumentacji. CST Kancelaria dysponuje doświadczeniem zdobytym w licznych sprawach przeciwko instytucjom finansowym, co przekłada się na jakość merytoryczną przygotowywanych dokumentów.

Transparentne warunki współpracy. Zasady wynagrodzenia i harmonogram działań są omawiane na początku, bez ukrytych kosztów. Klient wie, czego może oczekiwać i na jakich warunkach sprawa jest prowadzona.

Co zrobić, gdy Bank Millennium odrzuci oświadczenie SKD?

Odmowa banku jest w sprawach o sankcję kredytu darmowego zdecydowanie regułą, nie wyjątkiem. Banki dysponują rozbudowanymi działami prawnymi i z zasady kwestionują każde oświadczenie SKD – niezależnie od jego merytorycznej zasadności. Kredytobiorcy, którzy po pierwszej odmowie rezygnują z dochodzenia roszczeń, tracą często kilkanaście tysięcy złotych.

Odmowa banku uruchamia kolejny etap postępowania. Pierwszym krokiem jest formalne wezwanie do zapłaty, które precyzuje wysokość dochodzonej kwoty i wyznacza bankowi termin na dobrowolne spełnienie roszczenia. Od daty doręczenia wezwania zaczynają biec odsetki ustawowe za opóźnienie, powiększając wartość roszczenia z każdym miesiącem.

Jeżeli bank nie reaguje lub podtrzymuje odmowę, sprawa kierowana jest na drogę sądową. Polskie sądy powszechne rozpatrują tego rodzaju sprawy coraz sprawniej, a linia orzecznicza – wsparta wyrokami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącymi ochrony konsumentów – konsekwentnie potwierdza uprawnienia kredytobiorców. Wyroki zasądzające zwrot kosztów kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie są w takich sprawach coraz częstszym finałem.

Kluczowe jest profesjonalne przygotowanie całego postępowania: od oświadczenia SKD, przez wezwanie do zapłaty, aż po pozew i ewentualne postępowanie apelacyjne. Słabo uzasadnione pismo łatwo oddalić – precyzyjnie skonstruowana argumentacja, oparta na aktualnym orzecznictwie, jest znacznie trudniejsza do podważenia.

Czy można skorzystać z sankcji kredytu darmowego po całkowitej spłacie kredytu?

Tak – spłacenie kredytu nie zamyka drogi do dochodzenia roszczeń z tytułu sankcji kredytu darmowego. Warunkiem jest złożenie oświadczenia nie później niż rok od dnia całkowitego wykonania umowy, czyli od daty ostatniej spłaty. Po upływie tego terminu roszczenie wygasa.

Oznacza to, że osoby, które spłaciły kredyt w Banku Millennium w ciągu ostatnich kilku–kilkunastu miesięcy, mogą wciąż skutecznie ubiegać się o zwrot poniesionych kosztów. Warto jak najszybciej zlecić analizę umowy, zanim termin bezpowrotnie minie.

Podsumowanie

Sankcja kredytu darmowego w Bank Millennium, jak i w każdym innym banku, to jedno z najsilniejszych narzędzi ochrony konsumenta w polskim prawie bankowym. Kredytobiorcy, którzy podpisali umowy zawierające błędy – w RRSO, kosztach pozaodsetkowych, warunkach oprocentowania lub obowiązkach informacyjnych – mają prawo domagać się spłaty kredytu bez jakichkolwiek kosztów. Kwoty możliwych zwrotów sięgają często kilkunastu tysięcy złotych. Pierwszym krokiem jest bezpłatna analiza umowy, która pozwoli ocenić, czy konkretna sytuacja otwiera drogę do skutecznego działania.

Artykuł Sankcja kredytu darmowego w Bank Millennium – jak odzyskać pieniądze pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Sankcja kredytu darmowego to jedno z najskuteczniejszych narzędzi ochrony konsumentów, jakie przewiduje polskie prawo bankowe. Kredytobiorca, którego umowa zawiera błędy formalne lub nieprawidłowe wyliczenia, może spłacać zobowiązanie wyłącznie do wysokości pożyczonego kapitału – bez odsetek, prowizji i innych kosztów. W praktyce oznacza to możliwość odzyskania nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych od banku. Jak odzyskać odsetki i prowizję z umowy kredytowej opierając się o sankcję kredytu darmowego w Santander?

Czym jest sankcja kredytu darmowego (definicja SKD)?

Sankcja kredytu darmowego (SKD) to mechanizm prawny uregulowany w art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. Stanowi konsekwencję naruszenia przez kredytodawcę obowiązków informacyjnych lub formalnych wynikających z tej ustawy. Gdy bank – w tym Santander Consumer Bank – nie wywiąże się z ustawowych wymogów dotyczących treści umowy kredytowej, konsument uzyskuje prawo do spłaty wyłącznie pożyczonego kapitału.

Innymi słowy, bank traci prawo do całego zysku wynikającego z umowy. Kredytobiorca zwraca jedynie kwotę, którą faktycznie otrzymał tj. bez odsetek, prowizji, opłat za ubezpieczenie czy jakichkolwiek innych kosztów kredytowych. Co więcej, skorzystanie z sankcji kredytu darmowego oznacza, że kredyt jest darmowy od samego początku, a bank zobowiązany jest do zwrotu wszystkich kosztów pobranych wcześniej.

Warunki – kto może skorzystać z sankcji kredytu darmowego?

Oczywiście, nie każda umowa kredytowa w Santander Consumer Bank kwalifikuje się do objęcia sankcją kredytu darmowego. Ustawa o kredycie konsumenckim przewiduje konkretne kryteria, które muszą zostać spełnione łącznie.

Warunki podstawowe:

• umowa dotyczy kredytu konsumenckiego, czyli zawartej między bankiem a osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej,
• kwota kredytu nie przekracza 255 550 zł (lub równowartości tej sumy w innej walucie),
• umowa została zawarta po 18 grudnia 2011 r.,
• cel kredytu jest prywatny – środki nie mogą być przeznaczone na działalność gospodarczą lub zawodową.

Warunki dotyczące statusu kredytu:

• kredyt jest aktualnie spłacany lub został spłacony w całości nie wcześniej niż rok przed złożeniem oświadczenia o SKD,
• w przypadku kredytów hipotecznych – umowa musiała zostać zawarta przed 22 lipca 2017 r.

Warto podkreślić, że sankcja kredytu darmowego dotyczy także kredytów już spłaconych. Kredytobiorca, który zamknął zobowiązanie w ciągu ostatnich 12 miesięcy, wciąż może skutecznie powołać się na sankcję i dochodzić zwrotu pobranych kosztów.

Jakie mogą wystąpić nieprawidłowości w umowach kredytowych podpisanych z Santander Consumer Bank S.A.?

Przepisy ustawy o kredycie konsumenckim enumeratywnie wskazują, jakie informacje i parametry musi zawierać umowa. Brak choćby jednego z nich, nieprawidłowe obliczenie lub błędny zapis – to podstawa do zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Błędne obliczenia pozaodsetkowych kosztów kredytu

Pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują m.in. prowizję, składki ubezpieczeniowe, opłaty administracyjne oraz marże. Ustawa precyzuje maksymalny poziom tych kosztów – dla umów zawartych po 18 grudnia 2022 r. nie mogą one przekroczyć 45% całkowitej kwoty kredytu.

Jeśli Santander Consumer Bank błędnie obliczył te koszty w umowie kredytowej – czy to przez błąd arytmetyczny, nieprecyzyjny zapis, czy zastosowanie nieprawidłowej formuły – konsument ma podstawę do złożenia oświadczenia o sankcji kredytu darmowego. Błędy w obliczeniach pozaodsetkowych kosztów kredytu należą do najczęstszych uchybień stwierdzanych w umowach tego banku.

Niekompletne lub błędne informacje w umowach kredytu konsumenckiego

Każdy bank, w tym Santander Consumer Bank, ma ustawowy obowiązek zawarcia w umowie pełnych i precyzyjnych informacji dotyczących wszystkich aspektów zobowiązania. Dotyczy to m.in.:

• stopy oprocentowania kredytu, warunków jej zmiany oraz procedur w tym zakresie,
• rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO) i całkowitej kwoty do zapłaty,
• zasad i terminów spłaty,
• stawki oprocentowania zadłużenia przeterminowanego,
• informacji o prawie do odstąpienia od umowy,
• prawa do wcześniejszej spłaty i zasad naliczania ewentualnej prowizji.

Częstą praktyką jest odsyłanie w treści umowy do zewnętrznych regulaminów lub tabel opłat – zamiast zamieszczenia kompletnych informacji bezpośrednio w dokumencie. Takie rozwiązanie narusza art. 30 ustawy o kredycie konsumenckim i stanowi podstawę do zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Przekroczenie górnego limitu kosztów pozaodsetkowych kredytu w Santander Consumer Bank

Ustawa wprowadza górną granicę łącznych kosztów pozaodsetkowych. Jeżeli suma prowizji, ubezpieczeń i innych opłat zawartych w umowie przekracza ustawowy limit, kredytobiorca może skorzystać z sankcji kredytu darmowego. Przekroczenie tego limitu – nawet nieznaczne – aktywuje sankcje kredytu darmowego w pełnym zakresie: bank traci zysk z całej umowy, a nie tylko z nadwyżki ponad dozwolony poziom kosztów.

Różnica między otrzymaną a zapisaną w umowie kwotą udzielonego kredytu

Umowa kredytowa musi precyzyjnie określać całkowitą kwotę kredytu, czyli sumę faktycznie udostępnioną kredytobiorcy. Jeśli kwota wpisana w umowie różni się od kwoty rzeczywiście wypłaconej – na przykład dlatego, że bank potrącił z niej prowizję lub składkę ubezpieczeniową przed uruchomieniem środków, a jednocześnie wykazał te koszty jako odrębną pozycję – mamy do czynienia z uchybieniem uzasadniającym złożenie oświadczenia o sankcji kredytu darmowego.

Nieprawidłowe obliczenia lub wpisane oprocentowanie kredytu

Oprocentowanie kredytu jest obliczane od sumy zawartej w umowie, więc nawet drobna pomyłka arytmetyczna lub błędnie wpisana wartość procentowa może istotnie wpłynąć na całkowity koszt zobowiązania. Banki nagminnie popełniają błędy w tym zakresie – i, co charakterystyczne, zawsze na swoją korzyść, czyli kosztem kredytobiorcy. Każda taka nieścisłość stanowi podstawę do zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Błędy w umowie kredytowej Santander, które dziś mają największe znaczenie

Po wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 kwietnia 2026 r. hierarchia istotności błędów w umowach kredytowych uległa istotnej zmianie. Dziś na pierwszym planie stoją mechanizmy związane z kredytowaniem kosztów kredytu.

Naliczanie odsetek od prowizji i ubezpieczenia. Jeśli prowizja lub składka ubezpieczeniowa zostały doliczone do kwoty finansowania i bank naliczał od nich odsetki jak od kapitału – to kluczowy błąd w kontekście aktualnego orzecznictwa. Klient powinien być jasno poinformowany, że brak wpłaty kosztów z własnych środków oznacza dodatkowy koszt w postaci odsetek od tych kosztów, a umowa powinna precyzować realną wysokość tej kwoty.

Nieprawidłowe RRSO. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania powinna uwzględniać wszystkie koszty kredytu. Jeśli bank przyjął błędne założenia do jej obliczenia lub pominął w niej poszczególne opłaty, RRSO jest zawyżone lub zaniżone – co stanowi samodzielną podstawę do sankcji kredytu darmowego.

Niejasne klauzule ubezpieczeniowe i odwołania do taryf. Umowy zawierają niekiedy odwołania do zewnętrznych taryf i tabel opłat zamiast bezpośredniego ujęcia kosztów w treści umowy. To uchybienie formalne o dużej wadze procesowej.

W niniejszym artykule analizie poddajemy umowy o kredyt gotówkowy oferowane przez Santander Consumer Bank Spółka Akcyjna pod kątem możliwości skorzystania z sankcji kredytu darmowego.

Zapisy umowy o kredyt gotówkowy Santander Consumer Bank

W  komentowanych umowach w ust. I pkt 1 znajduje się opis dotyczący kwoty kredytu. Z jednej strony opisana jest globalna kwota kredytu (obejmująca wypłacaną konsumentowi kwotę wraz ze składką ubezpieczeniową oraz kredytowanymi kosztami, a więc prowizją), a z drugiej rozpisane są elementy składowe niniejszej kwoty, a więc jaka kwota jest faktycznie wypłacana konsumentowi, wspomniana składka ubezpieczeniowa czy też prowizja. 

Następnie w ust. I pkt 5 jest wzmianka o całkowitej kwocie kredytu, którą stanowi wypłacana konsumentowi kwota kredytu wraz z dodaną do niej składką ubezpieczeniową. Kwota ta – jako całkowita kwota kredytu – może stanowić podstawę do wyliczenia Rzeczywistej Rocznej Stopy Oprocentowania (RRSO).

Z kolei – w ust I pkt 5 – opisany jest całkowity koszt kredytu, który – zgodnie ze stosowanym przez niniejszy bank wzorcem umownym – stanowi sumę odsetek oraz prowizji.

Czy tak sformułowane zapisy są poprawne pod kątem Ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim oraz wynikających z niniejszej ustawy wymogów informacyjnych?

Całkowita kwota kredytu a RRSO w umowie Santander Consumer Bank

W niniejszej sprawie kluczowym zagadnieniem jest prawidłowe ustalenie całkowitej kwoty kredytu i następnie RRSO.

Całkowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Kwota ta nie może być zatem powiększona o kredytowane koszty, np. prowizję czy składkę ubezpieczeniową.

Im wyższa całkowita kwota kredytu tym niższe będzie RRSO (w przypadku zaniżenia RRSO oferta kredytu/pożyczki jest błędnie przedstawiana jako korzystniejsza).

W komentowanym wzorcu umownym jako całkowitą kwotę kredytu bank mógł przyjąć kwotę faktycznie wypłacaną konsumentowi wraz ze składką ubezpieczeniową.

Czy taka praktyka jest prawidłowa? Nie, o ile poniesienie przez konsumenta składki ubezpieczeniowej było niezbędne do uzyskania kredytu lub do uzyskania go na oferowanych warunkach – w takiej sytuacji składka ubezpieczeniowa winna być ujęta wyłącznie w całkowitym koszcie kredytu, a nie w całkowitej kwocie kredytu.

Skutki nieprawidłowego określenia całkowitej kwoty kredytu

Z uwagi na opisany wcześniej mechanizm można dopatrzeć się m.in. następujących nieprawidłowości:

– nieprawidłowe określenie całkowitej kwoty kredytu (nieprawidłowe zawyżenie);

– zaniżenie RRSO – poprzez przyjęcie do obliczenia całkowitej kwoty kredytu wraz z kredytowanym kosztem w postaci składki ubezpieczeniowej;

– błędne oznaczenie całkowitego kosztu kredytu – poprzez jego zaniżenie i nieujęcie w niniejszym koszcie składki ubezpieczeniowej.

Kwestią poboczną jest fakt naliczania przez bank oprocentowania od skredytowanych kosztów. O wątpliwej praktyce naliczana odsetek od prowizji czy innych pozaodsetkowych kosztów kredytu pisaliśmy w artykule: „Odsetki od prowizji a sankcja kredytu darmowego”.

Santander Consumer Bank a nieprawidłowe ujęcie kosztów ubezpieczenia po stronie całkowitej kwoty kredytu

Wszystkie opisane w poprzedniej części artykułu nieprawidłowości zostały opisane szczegółowo przez Sąd Okręgowy w Kielcach II Widział Cywilny Odwoławczy, w prawomocnym wyroku z dnia 18 lutego 2025 r., sygn. akt II Ca 1757/24:

„(…)w przedmiotowej umowie kredytu niewątpliwie doszło do nieprawidłowego ujęcia kosztów ubezpieczenia po stronie całkowitej kwoty kredytu, zamiast wskazania ich w ramach całkowitego kosztu kredytu, co oznacza, że umowa nie zawierała prawidłowych informacji co do całkowitego kosztu kredytu – w rozumieniu at. 5 pkt 6 u.k.k. oraz co do całkowitej kwoty kredytu – w rozumieniu art. 5 pkt 7 u.k.k. W konsekwencji tego zawierała także nieprawidłowo wyliczoną RRSO, tj. w sposób niezgodny z tym co wynika z art. 5 pkt 12 w zw. z art. 5 pkt 6 i 7 – u.k.k. Innymi słowy w wyniku zawyżenia całkowitej kwoty kredytu (o „dodany” kredytowanego koszt ubezpieczenia) oraz zaniżenia całkowitego kosztu kredytu (przez „niedodanie” kosztu ubezpieczenia) doszło do „zaniżenia” RRSO w stosunku do prawidłowo wyliczonego tego wskaźnika, tj. przy uwzględnieniu właściwie zidentyfikowanej wysokości zarówno całkowitej kwoty kredytu oraz całkowitego kosztu kredytu.

Tym samym umowa nie określała w sposób prawidłowy całkowitej kwoty kredytu, całkowitego kosztu kredytu, a także RRSO, przez co naruszała wymogi z art. 30 ust. 1 pkt 4,7.10 u.k.k., co oznaczało zaistnienie podstaw faktycznych i prawnych – w rozumieniu art. 45 ust. 1 do skorzystania przez konsumenta z sankcji kredytu darmowego. Innymi słowy, analizowane postanowienia umowy nie spełniały wymogu obowiązku informacyjnego w rozumienie art. 10 ust. 2 lit. d, g w zw. z art. 3 lit. g, i, l – w/w dyrektywy 2008/48/WE, który sprowadza się do tego, że postanowienia umowy kredytu konsumenckiego mają zwierać wszystkie istotne dla konsumenta informacje określone w art. 10 dyrektywy, a te mają uwzględniać definicje z art. 3 dyrektywy oraz brzmieć zwięźle i jasno. Brak spełnienia przez postanowienie umowy obowiązku informacyjnego – w takim właśnie rozumieniu będzie stanowił podstawę zastosowania sankcji – skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających – w rozumieniu art. 23 dyrektywy”.

Ile możesz odzyskać dzięki sankcji kredytu darmowego w Santander?

Kwota możliwa do odzyskania zależy przede wszystkim od wysokości kredytu, okresu kredytowania, zastosowanego oprocentowania oraz rodzaju i wysokości kosztów pozaodsetkowych. W praktyce korzyści finansowe są znaczące.

Przy kredycie gotówkowym w wysokości 50 000 zł na okres 5 lat, z oprocentowaniem na poziomie 10% i prowizją 5%, łączna kwota odsetek i prowizji wynosi zazwyczaj między 14 000 a 20 000 zł. To cała kwota, którą kredytobiorca może odzyskać lub przestać płacić po skutecznym zastosowaniu SKD.

W przypadku kredytów refinansowanych lub „rolowanych” przez doradców Santander Consumer Bank – gdzie przy każdym nowym zobowiązaniu bank doliczał prowizję i ubezpieczenie od wyższej kwoty – łączny potencjał zwrotu może przekroczyć 30 000–40 000 zł.

Skuteczne zastosowanie SKD oznacza:

• obniżenie wszystkich pozostałych rat do wysokości samego kapitału,
• zwrot dotychczas pobranych odsetek, prowizji i składek ubezpieczeniowych,
• brak możliwości naliczania przez bank jakichkolwiek kosztów od tego momentu.

Jak złożyć oświadczenie o sankcji kredytu darmowego w Santander?

Skorzystanie z sankcji kredytu darmowego wymaga złożenia pisemnego oświadczenia kredytobiorcy. Choć ustawa nie narzuca ściśle określonego wzoru, dokument powinien spełniać kilka warunków formalnych.

Co powinno zawierać oświadczenie:

1. Wyraźne wskazanie zamiaru skorzystania z sankcji kredytu darmowego na podstawie art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim.
2. Dane identyfikacyjne kredytobiorcy (imię, nazwisko, adres, PESEL).
3. Numer umowy kredytowej oraz datę jej zawarcia.
4. Wskazanie konkretnych naruszeń, na które powołuje się kredytobiorca.
5. Własnoręczny podpis.

Oświadczenie należy doręczyć do banku w sposób umożliwiający potwierdzenie daty złożenia – najlepiej listem poleconym za potwierdzeniem odbioru lub osobiście w oddziale z potwierdzeniem na kopii dokumentu. Termin na złożenie oświadczenia wynosi rok od daty całkowitej spłaty kredytu.

Ważne: bank nie musi od razu zaakceptować oświadczenia. Santander, podobnie jak inne duże instytucje, często odmawia uwzględnienia sankcji kredytu darmowego na etapie polubownym. Odmowa banku nie kończy jednak postępowania.

Co zrobić, gdy Santander odmawia uznania sankcji?

Odmowa banku to standard, a nie wyjątek. Santander Consumer Bank, analogicznie jak swoi konkurencji z reguły kwestionują zasadność oświadczenia o sankcji kredytu darmowego, powołując się na prawidłowość zapisów umowy lub wskazując na niedochowanie terminów przez kredytobiorcę.

Dalsza ścieżka postępowania obejmuje:

1. Wezwanie do zapłaty. Po odmowie banku kancelaria prawna przygotowuje formalne wezwanie przedsądowe do zwrotu pobranych kosztów oraz potwierdzenia, że pozostałe raty będą naliczane wyłącznie od kapitału.
2. Postępowanie sądowe. Gdy negocjacje nie przynoszą rezultatu, kancelaria wnosi pozew do sądu powszechnego.

Kluczowe jest, aby nie rezygnować po pierwszej odmowie banku – to niemal zawsze element standardowej procedury instytucji finansowej.

Jakie usługi oferujemy w ramach uzyskania sankcji kredytu darmowego Santander?

Kompleksowa obsługa prawna w zakresie sankcji kredytu darmowego obejmuje cały proces – od analizy umowy aż po reprezentację przed sądem.

Analiza umowy kredytowej. Na pierwszym etapie kancelaria ocenia, czy umowa zawarta z Santander Consumer Bank kwalifikuje się do zastosowania sankcji kredytu darmowego. Do wstępnej analizy wystarczy czytelny skan lub zdjęcia umowy, a w miarę możliwości – harmonogram spłat i dokumentacja dotycząca prowizji lub ubezpieczenia.

Przygotowanie oświadczenia o SKD. W imieniu klienta kancelaria sporządza oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego i przedkłada je bankowi Santander, zachowując wymogi formalne i terminowe.

Reprezentacja przed bankiem. W przypadku odmowy kancelaria prowadzi korespondencję z bankiem, wzywa do zapłaty i prowadzi negocjacje.

Przygotowanie pozwu i reprezentacja sądowa. Jeśli bank nie uwzględnia sankcji kredytu darmowego, kancelaria przygotowuje pozew i reprezentuje klienta przed sądem I i II instancji. Obsługa odbywa się zdalnie lub w siedzibie kancelarii, na terenie całego kraju.

Jakie korzyści niesie współpraca przy uzyskaniu sankcji kredytu darmowego Santander?

Samodzielne dochodzenie sankcji kredytu darmowego wobec Santander jest możliwe, lecz w praktyce wymaga precyzyjnej znajomości przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, orzecznictwa oraz procedur bankowych. Współpraca z kancelarią specjalizującą się w sporach z bankami daje kilka istotnych przewag.

Profesjonalne sporządzenie oświadczenia. Błędnie sformułowane oświadczenie o sankcji kredytu darmowego może skutkować odmową banku opartą na przesłankach formalnych, a nie merytorycznych. Prawidłowe wskazanie podstaw prawnych i konkretnych uchybień ma kluczowe znaczenie dla dalszego postępowania.

Dokładna weryfikacja umowy. Kancelaria analizuje nie tylko oczywiste błędy, ale również mniej widoczne uchybienia – jak błędne założenia RRSO, nieprawidłową konstrukcję kosztów kredytowanych czy niejasne odwołania do tabel opłat. Samodzielna analiza rzadko obejmuje ten poziom szczegółowości.

Skuteczność w postępowaniu sądowym. W razie konieczności wniesienia pozwu kancelaria dysponuje aktualnym orzecznictwem i doświadczeniem w prowadzeniu spraw przeciwko Santander. Wyroki korzystne dla kredytobiorców zapadają regularnie.

Ograniczenie ryzyka. Termin na złożenie oświadczenia o sankcji kredytu darmowego wynosi jeden rok od całkowitej spłaty kredytu. Przekroczenie tego terminu powoduje definitywną utratę uprawnienia. Kancelaria pilnuje terminów i eliminuje ryzyko utraty prawa do dochodzenia roszczeń.

Sankcja kredytu darmowego Santander to realne narzędzie, a nie abstrakcyjna możliwość prawna. Każdy kredytobiorca, którego umowa zawiera choćby jedno z opisanych uchybień, ma podstawę do działania – niezależnie od tego, czy kredyt jest aktualnie spłacany, czy został już zamknięty.

 

Artykuł Santander Consumer Bank a sankcja kredytu darmowego pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Definicja RRSO zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim

Stosownie do art. 5 pkt 12 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim rzeczywista roczna stopa oprocentowania jest to całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym.

RRSO informuje konsumenta o tym, jaki jest całkowity koszt kredytu wyrażony w stosunku rocznym jako wartość procentowa udostępnianej kwoty kredytu (lub pożyczki). RRSO pozwala zatem na weryfikację, ile faktycznie zapłacimy za dany kredyt (lub pożyczkę).

Zasadą jest, że im niższe RRSO, tym tańszy kredyt (i w konsekwencji korzystniejszy dla konsumenta). Stąd też tzw. chwilówki zawsze mają bardzo wysokie RRSO – im bowiem krótszy okres spłaty, tym wyższe RRSO.

W jaki sposób wyliczane jest RRSO?

Wzór wyliczenia RRSO (sposób obliczania RRSO) określony jest w załączniku nr 4 do ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. Jakkolwiek wzór ten jest skomplikowany, to RRSO można obliczyć z ogólnodostępnych kalkulatorów, których formuła obliczania jest zgodna ze wspomnianą ustawą.

Do wyliczenia RRSO potrzebujemy następujących danych:

• całkowitej kwoty kredytu (pożyczki)
• wysokości prowizji
• ilości rat miesięcznych
• wysokości stopy oprocentowania
• rodzaju rat (równe bądź malejące)

W jaki sposób może dojść do zaniżenia RRSO?

Zgodnie z opisanym wcześniej wzorem wyliczenia RRSO oraz przytoczoną definicją RRSO podstawą wyliczenia RRSO jest całkowita kwota kredytu. Z kolei przez całkowitą kwotę kredytu należy rozumieć maksymalną kwotę wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.

Tym samym do obliczenia RRSO przyjmujemy tylko całkowitą kwotę kredytu (kwotę wypłacaną konsumentowi „na rękę”) bez kredytowanych kosztów, np. prowizji czy składek ubezpieczeniowych.

Potwierdza to zresztą wyrok TSUE z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie C 377/14, o którym pisaliśmy w artykule: „Wyrok TSUE C – 377/14 a niedopuszczalność naliczania odsetek od prowizji”.

W części umów udzielanych przez banki albo parabanki do wyliczenia RRSO przyjmuje się nie całkowitą kwotę kredytu, a niezdefiniowaną w ustawie o kredycie konsumenckim kwotę kredytu (pożyczki), która stanowi w praktyce sumę całkowitej kwoty kredytu i kredytowanych kosztów – najczęściej prowizji.

W ten sposób dochodzi do bezpodstawnego zaniżenia RRSO, przez co konsument uzyskuje mylne wyobrażenie o tym, że dana oferta jest dla niego korzystna. Jak już wskazywaliśmy – im niższe RRSO, tym tańszy kredyt (pożyczka).

Jakie są skutki zaniżenia RRSO? Sankcja kredytu darmowego

Skutkiem naruszenia obowiązku informacyjnego dotyczącego RRSO jest uprawnienie konsumenta do skorzystania z sankcji kredytu darmowego.

Wynika to zresztą z orzecznictwa TSUE:

• „Należy podkreślić, że niezgodne z prawem włączenie do całkowitej kwoty kredytu kwot należących do całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta spowoduje w nieunikniony sposób zaniżenie RRSO, ponieważ wysokość RRSO zależy od całkowitej kwoty kredytu” pkt 87 wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie C 377/14;

• „(…) wskazanie RRSO, która nie odzwierciedla dokładnie wszystkich tych kosztów, pozbawia konsumenta możliwości określenia zakresu jego zobowiązania w taki sam sposób jak brak podania tej stopy. W konsekwencji sankcja pozbawienia kredytodawcy prawa do odsetek i opłat w przypadku wskazania RRSO, która nie obejmuje całości tych kosztów, odzwierciedla wagę takiego naruszenia i ma charakter odstraszający i proporcjonalny” – pkt 55 wyroku TSUE z dnia 21 marca 2024 r. w sprawie C – 714/22.

Z kolei skutki zastosowania sankcji kredytu darmowego opisywaliśmy w artykule: „Skutki sankcji kredytu darmowego – czyli o darmowym kredycie słów kilka”.

Założenia przyjęte do obliczenia RRSO a sankcja kredytu darmowego

Opisywane w niniejszym artykule naruszenia mają również znaczenie w kontekście obowiązku informacyjnego dotyczącego przedstawienia informacji odnoszących się do założeń przyjętych do obliczenia RRSO.

Brak informacji odnoszących się do wspomnianych założeń, ogólne założenia przyjęte do obliczenia RRSO albo błędne założenia (np. wskazanie jako podstawy wyliczeń RRSO całkowitej kwoty kredytu, gdy w rzeczywistości podstawą tą jest kwota kredytu, a więc całkowita kwota kredytu powiększona o kredytowane koszty) mogą stanowić naruszenie obowiązku informacyjnego i w konsekwencji skutkować sankcją kredytu darmowego. Ww. wnioski wynikają z wyroku TSUE z dnia 23 stycznia 2025 r. w sprawie C – 677/23.

Zaniżenie RRSO a sankcja kredytu darmowego

Świadczymy kompleksową pomoc na rzecz kredytobiorców oraz pożyczkobiorców w ramach sankcji kredytu darmowego.

Współpraca z Kancelarią obejmuje m.in.:

• bezpłatną analizę umowy pod kątem potencjalnych naruszeń;
• przeprowadzenie symulacji korzyści wynikających z sankcji kredytu darmowego;
• przygotowanie oświadczenia o skorzystanie z sankcji kredytu darmowego;
• sporządzenie pozwu do sądu oraz reprezentację w toku postępowania sądowego;
• egzekucję wyroku oraz uzyskanie nowego harmonogramu spłaty.

Zapraszamy do kontaktu osoby, których prawa zostały naruszone przez nieuczciwe umowy.

Artykuł Zaniżenie RRSO a sankcja kredytu darmowego pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Całkowita kwota kredytu w świetle ustawy o kredycie konsumenckim

Zgodnie z ustawą z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim całkowita kwota kredytu to  maksymalna kwota wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.

Z ww. definicji wynika, że całkowita kwota kredytu to kwota faktycznie wypłacana konsumentowi, a więc kwotą wypłacana „na rękę” (taka, którą konsument może dysponować i którą otrzymuje on od banku).

Kwotą taką (wchodząc w skład całkowitej kwoty kredytu) nigdy nie będą tzw. pozaodsetkowe koszty kredytu, a więc wszystkie koszty, które konsument ponosi w związku z umową o kredyt konsumencki, z wyłączeniem odsetek. Pozaodsetkowym kosztem kredytu jest np. prowizja za udzielenie kredytu.

W wyroku z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie C 377/14 TSUE stwierdził, że: „I tak, całkowita kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy 2008/48 nie obejmuje żadnych kwot, których przeznaczeniem jest wywiązanie się ze zobowiązań podjętych w ramach odnośnej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, opłata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieść konsument” (pkt 86).

Jakie znaczenie ma prawidłowe określenie całkowitej kwoty kredytu?

Z wcześniejszej części artykułu jednoznacznie wynika, że w skład całkowitej kwoty kredytu nie powinny wchodzić kredytowane koszty (np. prowizja). Ma to znaczenie w kontekście rzetelnej oceny przez konsumenta oferowanego mu produktu. Konsumenta interesują tutaj dwie kwestie: faktycznie udostępniona mu kwota oraz ponoszone koszty. Niewłaściwe przedstawienie proporcji kosztów i faktycznie udostępnianej konsumentowi kwoty uznać należy za naruszenie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim.

Błędne określenie całkowitej kwoty kredytu ma również fundamentalne znaczenia dla wskaźnika, jakim jest rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO). Podstawą do ustalenia RRSO jest całkowita kwota kredytu jako faktycznie wypłacana kwota, a więc bez kredytowanych kosztów.

Z kolei przyjęcie do ustalenia RRSO całkowitej kwoty kredytu powiększonej o kredytowane koszty (np. prowizję) skutkować będzie jej zaniżeniem i tym samym przedstawieniem konsumentowi nierzetelnej informacji o proponowanej umowie (jej faktycznym koszcie).

A jak słusznie stwierdził TSUE wyroku z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie C 377/14: „Należy podkreślić, że niezgodne z prawem włączenie do całkowitej kwoty kredytu kwot należących do całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta spowoduje w nieunikniony sposób zaniżenie RRSO, ponieważ wysokość RRSO zależy od całkowitej kwoty kredytu” (pkt 87).

Zgodnie natomiast z pkt 55 wyroku TSUE z dnia 21 marca 2024 r., C – 714/22,  „(…) wskazanie RRSO, która nie odzwierciedla dokładnie wszystkich tych kosztów, pozbawia konsumenta możliwości określenia zakresu jego zobowiązania w taki sam sposób jak brak podania tej stopy. W konsekwencji sankcja pozbawienia kredytodawcy prawa do odsetek i opłat w przypadku wskazania RRSO, która nie obejmuje całości tych kosztów, odzwierciedla wagę takiego naruszenia i ma charakter odstraszający i proporcjonalny”.

Całkowita kwota kredytu a naliczanie odsetek od prowizji

Jak wskazano powyżej, nieprawidłowe określenie kwoty kredytu może mieć znaczenie przede wszystkim w zakresie naruszenia całkowitej kwoty kredytu i RRSO (jego zaniżenia). Niemniej, nie można również wykluczyć naruszenia w postaci całkowitej kwoty do zapłaty (jej nieprawidłowej wysokości) poprzez naliczanie odsetek od całkowitej kwoty kredytu powiększonej o kredytowane koszty (prowizję).

W ocenie Kancelarii oprocentowanie kredytu może być stosowane do wypłaconej kwoty na podstawie umowy o kredyt. Więcej na ten temat pisaliśmy w artykułach: „Odsetki od prowizji a sankcja kredytu darmowego” oraz „Wyrok TSUE C – 377/14 a niedopuszczalność naliczania odsetek od prowizji”.

Całkowita kwota kredytu a sankcja kredytu darmowego

Każde z opisanych w artykule naruszeń może stanowić podstawę do skorzystania z sankcji kredytu darmowego (SKD). Skutkiem sankcji kredytu darmowego jest z kolei obowiązek zwrotu tylko i wyłącznie faktycznie wypłaconej kwoty kredytu, a więc kapitału – bez jakichkolwiek odsetek czy innych kosztów.

Zapraszamy do kontaktu osoby zainteresowane bezpłatną weryfikacją umowy kredytowej lub umowy pożyczki pod kątem możliwości zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Artykuł Całkowita kwota kredytu a sankcja kredytu darmowego pochodzi z serwisu Usługi prawne.

Na czym polega sankcja kredytu darmowego?

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż banki oraz inne instytucje udzielające kredytów/pożyczek są zobowiązane do spełnienia określonych wymogów oraz obowiązków informacyjnych w ramach oferowanych produktach.

Kwestię tę szczegółowo reguluje ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w której to art. 45 znajduje się instytucja tzw. sankcji kredytu darmowego. Instytucja ta polega na tym, iż naruszenie przez kredytodawcę/pożyczkodawcę któregoś z obowiązków wskazanych w omawianej ustawie, uprawnia konsumenta do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

Z kolei skutkiem sankcji kredytu darmowego jest obowiązek kredytobiorcy/pożyczkobiorcy do zwrotu wyłącznie udostępnionej mu kwoty kredytu (pożyczki), a więc bez odsetek i innych kosztów (np. prowizji) w terminie i w sposób ustalony w umowie.

Sankcję kredytu darmowego stosujemy przede wszystkim do umów kredytu konsumenckiego do kwoty 255.550,00 PLN, które nie są zabezpieczone hipoteką. Szczegółowe informacje dotyczące umów, które mogą zostać objęte sankcją kredytu darmowego znajdziesz w artykule: „Do jakich umów zastosowanie ma sankcja kredytu darmowego?”.

Całkowita kwota kredytu, RRSO i CKK a sankcja kredytu darmowego

Jednym z obowiązków informacyjnych w ramach kredytu konsumenckiego (pożyczki) jest podanie przez bank lub inną instytucję udzielającą finasowania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO).

W umowach objętych ustawą z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim powinny się znajdować informacje dotyczące m.in.:

– całkowitej kwoty kredytu – jest to faktycznie wypłacana konsumentowi kwota kredytu/pożyczki. Kwota ta nigdy nie będzie obejmować prowizji czy składek ubezpieczeniowych, które stanowią pozaodsetkowe koszty kredytu;

– całkowitego kosztu kredytu (CKK) – są to wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt (odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże, a także ewentualne koszty usług dodatkowych);

– rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO) – czyli całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym.

W kontekście sankcji kredytu darmowego istotne jest zatem to w jaki sposób liczony jest całkowity koszt kredytu (CKK) i w konsekwencji RRSO. Znakomita część umów zawiera bowiem postanowienia, na mocy których odsetki są naliczane nie od całkowitej kwoty kredytu, a od całkowitej kwoty kredytu powiększonej np. o prowizję.

Należy zatem zadać sobie pytanie czy prawidłowa jest praktyka w oparciu o którą to odsetki naliczane są nie tylko od środków wypłacanych konsumentowi „na rękę”, ale także od wspomnianej prowizji (lub innych opłat), która jako pozaodsetkowy koszt kredytu nie jest składnikiem wypłacanej konsumentowi kwoty kredytu (pożyczki)?

Naliczanie odsetek od prowizji a sankcja kredytu darmowego

Omawiane zagadnienie nie zostało jeszcze rozstrzygnięte w orzecznictwie. Analizując jednak treść ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w tym przytoczone definicje, należy opowiedzieć się za niedopuszczalnością praktyki, na podstawie której to bank (lub inna instytucja) jako podstawę oprocentowania przyjmuje nie tylko faktycznie wypłaconą konsumentowi kwotę kredytu ale także pozaodsetkowe koszty kredytu (prowizję lub inne opłaty).

Wątpliwości co do ww. praktyki powziął Sąd Rejonowy dla Krakowa – Podgórza w Krakowie, który skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) pytanie prejudycjalne (sprawa o sygn. C 678/22.

Ostatecznie zadane przez powyższy sąd pytania nie zostaną rozstrzygnięte przez TSUE z uwagi na cofnięcie pozwu przez stronę skarżącą (Profi Credit Polska S.A.). Należy jednak w najbliższym czasie spodziewać się analogicznych pytań w sprawach z powództw konsumentów i finalnie konstruktywnych odpowiedzi przez TSUE co do prawidłowości naliczania przez banki i inne instytucje odsetek od prowizji (sprawy o sygnaturach C – 742/23 oraz C – 71/24).

Oprócz opisanej wcześniej sprawy C 678/22 warto odwołać się do wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2016 r., C – 377/14, w którym wprost wskazano, że całkowita kwota kredytu stanowi faktycznie udostępnione konsumentowi środki. Kwota ta nie obejmuje zatem pozaodstkowych kosztów kredytu.

Naliczanie odsetek od prowizji a orzecznictwo TSUE C – 377/14 oraz C – 714/22

Co więcej TSUE wyjaśnił, iż całkowita kwota kredytu nie może obejmować żadnych kwot należących do całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta (koszty administracyjne, odsetki, opłata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieść konsument – pkt 85 – 86 wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2016 r., C – 377/14).

Skoro tak to: „(…) niezgodne z prawem włączenie do całkowitej kwoty kredytu kwot należących do całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta spowoduje w nieunikniony sposób zaniżenie RRSO, ponieważ wysokość RRSO zależy od całkowitej kwoty kredytu” (pkt 87 wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2016 r., C – 377/14).

Odnieść się także należy do jednego z nowszych wyroków TSUE w sprawie C – 714/22, w którym jednoznacznie wskazano, że wadliwe określenie RRSO skutkuje sankcją kredytu darmowego (pkt 55 – „(…) wskazanie RRSO, która nie odzwierciedla dokładnie wszystkich tych kosztów, pozbawia konsumenta możliwości określenia zakresu jego zobowiązania w taki sam sposób jak brak podania tej stopy. W konsekwencji sankcja pozbawienia kredytodawcy prawa do odsetek i opłat w przypadku wskazania RRSO, która nie obejmuje całości tych kosztów, odzwierciedla wagę takiego naruszenia i ma charakter odstraszający i proporcjonalny”.

Jak widać w orzecznictwie TSUE już można znaleźć stanowisko opowiadające się za niedopuszczalnością naliczania odsetek od kwot, które nie są faktycznie udostępniane konsumentowi (np. prowizji).

Wadliwie wyliczony RRSO a sankcja kredytu darmowego

Z treści artykułu wynika – z zastrzeżeniem braku przesądzenia niniejszego zagadnienia w orzecznictwem polskich sądów – że postanowienie umowne które przyznaje prawo do naliczania odsetek nie tylko od całkowitej kwoty kredytu ale także od pozaodsetkowych kosztów (np. prowizja) skutkują błędnym (zawyżonym) wyliczeniem wysokości ponoszonych przez konsumenta odsetek, co wpływa na nieprawidłowe wskazanie wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO).

Opisane wady (wadliwe wyliczony RRSO), na skutek oprocentowania prowizji mogą otwierać drogę do skorzystania z sankcji kredytu darmowego i odzyskania m.in. niesłusznie pobranych odsetek.

Wadliwe naliczanie odsetek – pomoc prawna w sprawach sankcji kredytu darmowego

Kancelaria świadczy pomoc prawną dla konsumentów zainteresowanych skorzystaniem z sankcji kredytu darmowego. Dokonujemy bezpłatnej analizy umowy pod kątem potencjalnych naruszeń i wskazujemy możliwe scenariusze. Zapraszamy do kontaktu.

Artykuł Odsetki od prowizji a sankcja kredytu darmowego pochodzi z serwisu Usługi prawne.